Computerstoring
Vandaag ging ik weer zwemmen met de kindjes. Dana, een vriendin van Frederique was er ook bij. Gelukkig was er net als gisteren een computerstoring bij de kassa. We mochten gewoon doorlopen. Een stoel huren is er niet meer bij. Vijf euro, vijftig procent meer als vorig jaar. De zon was fel, maar een kille oostenwind plaagde. Vooral als je uit het water kwam. Frederique en Dana gingen apart liggen, Bibi dicht bij mij. “Zo pap, nu kun je hele dag lekker met mij spelen”. Dat was ik nou net niet van plan. Had gedacht een dagje heerlijk te kunnen luieren en lezen, zelfs de schrijfspullen had ik bij me. Als Fred en Bibi samen zijn, kunnen ze dagenlang samen spelen. Waarom zou dat nu door een vriendinnetje veranderen? Dus belegde ik snel een vergadering. Als voorzitter zette ik direct druk op de uitkomst van deze meeting. “Meteen de beuk er in” dacht ik, dit is bepalend voor het zwemseizoen. Bibi die nu ook officieel diploma A heeft, knikte het hardst van ja en nee, terwijl zij eigenlijk in deze geen partij was. Maar zij wilde snel het water in. Frederique wilde graag met haar vriendinnetje apart dingen doen, maar twee of drie, dat maakt weinig uit volgens mij. Tenminste in het zwembad. Na mijn preek ging het de hele dag goed. Toen ik langs de uitgang liep, knikte ik vriendelijk naar de kassavrouw. Zag tegelijkertijd dat de computer het zelfde scherm aangaf als toen wij binnenkwamen. Leve de techniek!
Reageer