Old Soldiers
Ongeveer mijn leeftijd. Ooit bezitter van de halve Korenmarkt, voor mijn gevoel nog steeds in business. Na een prachtige zonnige dag moest er gegeten worden. Vandaag tevens de laatste vakantiedag van de kinderen. De dag na moederdag was dus opnieuw bingo. Gisteren al goed gegeten, vandaag zou de Chinees zijn come-back maken. Met de auto van Charlotte naar De Chinese Muur. Darmpatiënt, toch een glas whisky in de hand. “Wie drinkt er nou een glas whisky, terwijl hij op zijn bami wacht?” dacht ik. Het nummertje in zijn hand trilde. Vriendelijk en welgemeend gaven we elkaar de hand. De whiskyglazen fungeerden waarschijnlijk als vergrootglazen voor zijn stembanden. Want in de overvolle wachtkamer wist iedereen gelijk hoe laat het was. Mijn verhaal was bij hem bekend, maar dat hij als in een bobslee van de gladde horecaberg naar beneden was gesuist, was helemaal nieuw voor mij. Werd in Australië de importeur van Flugel, het kleine explosieve drankje. Tonnen geïnvesteerd, toen kwam er zand in de raderen. Het logo met het vrolijke eendenbekje zou de jeugd te veel aanzetten tot overmatig drankgebruik. Het drinken “down under” is sowieso heftiger dan in de rest van de wereld. Vanuit de overheid gezien een juiste visie. Maar Hans zat wel mooi met de gebakken kiwi`s. Werkt nu weer fulltime in een snackbar. Met de witte plastic zak in handen, omarmde hij mij samenzwerend. “Old soldiers never die” schreeuwde hij in mijn oor. “Sambal bij?” redde mij uit deze wurggreep. “Sambal bij” antwoordde ik.
Reageer