Seedorf
Achteraf gezien had ik dat shirtje gewoon moeten kopen. Als bij donderslag kwam Clarence Seedorf net voor winkelsluiting met de mededeling dat hij afzag van deelname aan de Europese Kampioenschappen. Hij bedoelde eigenlijk te zeggen dat hij geen zin had om als bladvulling mee te gaan. Hij zou zeker niet worden opgesteld door bondscoach Marco van Basten. Nu denk ik zeer bescheiden over Marco als coach, maar dit had hij goed gezien. Hij heeft Clarence categorisch genegeerd en vernederd. De rotte appel subtiel zich uit de mand laten verwijderen. Een speler met zo’n staat van dienst beledig je niet, laat je niet drie minuten voor tijd invallen. Of vanaf het begin er in, of helemaal niet. Daar ik hoorde dat Seedorf waarschijnlijk nummer zeven zou krijgen bij Oranje, had ik dat fraaie oranje nylon jack laten hangen in de winkel. Was er wel direct verliefd op, maar elk van de jassen droeg nummer zeven. Snel sprong ik op de fiets richting Scapino. Een ferme tegenwind speelde mij parten. Gesloten. Vloeken, proberen onder de glazen hangpui door te kruipen, knipogen naar de schoonmaakploeg die reeds was binnengebracht. Niets mocht baten. De volgende ochtend terug, gelukkig was Seedorf niet op zijn besluit teruggekomen. Dat was balen geweest. Ik zag het direct al toen ik naar achteren liep. Op, leeg en uitverkocht. Logisch, voor die prijs had je hem zelfs als stofdoek meegenomen. De arme kassajuffrouw moest het ontgelden. Twee keer voor niets naar de winkel gefietst, Seedorf en ik worden nooit vrienden.
Reageer