Stiefmoeder

De vulling gaf er de brui aan en huilend klom Bibi bij mij op schoot. Een zetpil moet wonderen gaan verrichten. Veel meer kon ik `s avonds om elf uur ook niet doen. Was met een column over stiefmoeders bezig. Die hebben zich verenigd. Doelstelling is hun leed te delen. Stiefvader, stiefkinderen, stiefopa en oma, stiefmaîtresse. Het klinkt allemaal niet erg gezellig. Maar stiefmoeder slaat alles en klinkt inderdaad niet meer van deze tijd. Komt allemaal door die verdomde sprookjes. Daarin word overduidelijk dat de eigen moeder nooit vervangen kan worden. Sneeuwwitje werd door haar stiefmoeder met een appel vergiftigd, Assepoester mocht niet naar het bal en de stiefmoeder van Hans en Grietje overtuigde de vader de kinderen in het bos achter te laten. Natuurlijk is de liefde van een moeder voor een kind uniek. Die band is gebaseerd op een gezamenlijke geschiedenis, instinctieve biologische processen en herkenning van je eigen genen en eigenschappen. Als stiefmoeder moet je het zonder deze zaken doen. Mijn hart krimpt dan ook ineen als ik een radiocommercial voorbij hoor komen. Vader is er niet, moeder heeft geen tijd voor haar eigen kind en een kindertehuis biedt uitkomst. Als het kind verdriet heeft, met wie kan ze dan knuffelen? Of als ze gelukkig is, met wie kan ze dit delen? “Nepmoeder, kunstmoeder, opvolgmoeder, sprookjesmoeder, reservemoeder?” Bibi noemt een aantal suggesties terwijl de zetpil aan begint te slaan. “Morgenvroeg bel ik de tandarts Bieb”. Zij kruipt tegen mij op en laat zich heerlijk in bed stoppen.

 

 

~ door Paskie op 24 april, 2009.