Boterhammetje
Als mijn kinderen buiten spelen of tussen de middag naar huis komen, maak ik met alle plezier een paar boterhammen. Glas melk erbij en een genot om te zien hoe die speelhanden de boterhammen naar binnen werken. Er zijn vrouwen die zich willen onttrekken aan huishoudelijk taken onder het mom van emancipatie. “Het hoogste genot voor mij is als ik op zolder alle was sta weg te strijken” zegt Ed. Ik kijk hem ongeloofwaardig aan. Voor een vrouw al geen pretje lijkt me, maar voor een ietwat klunzige man al helemaal niet. Hij zit zwaar onder de plak bij zijn nieuwe vriendin, maar blijft volhouden dat hij het net zo lekker vindt als een avondje met haar rollebollen. Ik zeg niets. Vandaag hielp ik iemand op kantoor. Tussendoor kopje koffie, niets aan de hand. Het middaguur naderde en de kinderen werden van school gehaald voor een boterhammetje. Of ik ook een broodje lustte? “Ja graag” en zij verdween naar de keuken. Toen zij terugkwam lagen er twee boterhammen op het bordje. “Zeer uitzonderlijk dat ik dit doe” voegde zij toe. Haar secretaresse beaamde dit. Ik snapte het niet helemaal. “Normaal smeer ik nooit een boterham voor een man”. Heb ik weer. “Ik vind dat zo onderdanig”. Met “mannen zijn toch net kinderen?” probeerde ik wat te redden. Maar een jeugdtrauma en haar vorige eigenaar hadden de deur naar de hartkamer hard dichtgetrokken. “Volgende keer neem ik brood mee” riep ik nog toen het klusje was geklaard. Maar dat hoefde niet.
Reageer