500
Even een moment stilstaan. Soms mag dat. Achterom kijken, lucht bijhappen en weer doorgaan. Dat is het leven. We worden overvoerd met records, statistieken en mijlpalen. Het is niet meer bij te houden. Daarom doe ik er nog maar een bij. Mijn column. Dit is mijn vijfhonderdste!!! Zoals altijd gevuld met tweehonderdvijftig woorden precies. Twee jaar geleden begonnen als oefening voor “schrijven = schrappen”. Een marmerblok zegt ook weinig, maar als Brancusi gaat slijpen, ontstaat er wat. Volgens Berry Kessels van De Gelderlander liet ik in mijn lijvige romanscript “…….door God gezonden” te weinig aan de fantasie van de lezer over. Zijn literatuurclitoris zou hierdoor niet geprikkeld worden. Dus amputeren geblazen om de fantasie van de lezer ruimte te geven. Als twee geliefden naar boven gingen, liet ik de camera doordraaien. “Stop!” riep Berry, “niet doen! Doe die slaapkamerdeur dicht en aan het gesprek, of juist géén gesprek bij het ontbijt kan de lezer de afgelopen nacht zelf invullen.” Dat moest ik beamen. Dus columns. Jaarlijks meer dan zestig duizend bezoekers met vele reacties. Vaak niet geplaatst omdat zij te persoonlijk waren. Heel veel mensen hebben mij bedankt omdat de verhaaltjes zo herkenbaar zijn. En belden mij als ik een paar dagen niets had geschreven. Mensen kwamen naar mij toe. Dat een verhaal hun tot tranen bracht, of in het geval van Bjorn, zelfs zijn leven veranderde. En dat doet me deugd. Even een moment stilstaan. Soms moet dat. Achterom kijken, lucht bijhappen en weer doorschrijven. Dat is mijn leven.
Ik geniet van je stukken! Tja, ik ben er zo eentje die je mist wanneer je even niet schrijft…..
Paskie Let ik even een dagje niet op,heb jij de 500ste,,volgepent”
Van Harte Proficiat,ga vooral zo door.
Geniet van je Meiden,dat is inderdaad JOUW leven.
Groeten Tom
Hoi Paskie,
Proficiat met het behaalde schrijversresultaat. Werkelijk boeiend en met veranderde levenskracht geschreven teksten, pakkend. Dagelijks bezoek ik je website en betrap ik mezelf er op dat ik eigenlijk niet zonder kan en wil, het geeft mij kracht. Het feit dat je van niets veel wist te maken maar ook weer moest loslaten geeft mij het besef dat leven beperkelijk is en dat je alles eruit moet halen dat erin zit. Paskie, ik heb enorm veel respect voor je, toen als zakenman en nu als letter en paintingartiest. Je bent een mooi mens die zijn waarde investeerd in zijn kinderen en geloof me dat is GOUD waard!!!.