Socioshoppers
Ik kan me voorstellen dat een land niet blij is met een epidemie die naar dat land vernoemd is. Vooral als het niet vaststaat dat de bron van alle ellende zich in dat land bevindt. Miljarden dollars aan toeristeninkomsten zullen buiten Mexico besteed worden. In het verleden heeft de aarde nog wel eens bezoek gehad van ongenode virussen. Al in de tweede eeuw kostte een pokkenepidemie vijf miljoen mensenlevens, de Spaanse griep een honderd jaar geleden ongeveer veertig miljoen. AIDS overtreft deze aantallen ruimschoots. Al deze gegevens gooide ik bij de bakker in de groep. Als je de kinderen van school moet halen en voor je staan een aantal treuzelaars, een aantal socioshoppers zoals ik ze altijd noem, dan zou je het liefste willen voordringen. Socioshoppers zijn mensen die niets te doen hebben, die blij zijn met een praatje van de juffrouw achter de toonbank omdat ze verder niemand hebben. “Als je niets te doen hebt, doe het dan niet hier”. Gezegd dient te worden dat je er niet veel vrienden mee maakt. Maar daarvoor ga ik ook niet naar de bakker. Als er ook nog zo nodig geproefd moet worden van een besmeerde krentenwegge waar ik net nog een paar vliegen op zag zitten, slaan bij mij de stoppen door. Als door een dolle neger gebeten, begin ik enorm te hoesten, tussendoor rochelend dat ik beter niet naar Mexico had kunnen gaan. En zo ja. Als sneeuw voor de zon slinkt de rij, zelfs één persoon keert brodeloos huiswaarts.
Reageer