Herfstmorgen
Vanmorgen om vijf uur op om te gaan schrijven. Koud, donker. Beetje wankelend, omdat de lamp in de gang het niet doet. De computer aangezet. “Goedemorgen Wolly”. Hij antwoordt direct met een vrolijk gepiep. Of is het een hongerpiep, zijn etensbakje is leeg. In de keuken de Senseo geactiveerd en op de terugweg de kachel aan. Buiten beweegt de boomtop voor mijn balkondeur hevig en ik zie vette regendruppels tegen mijn raam. De eerste mails melden zich en ik doe een lamp aan. “Toch heeft het wat, die herfst”, denk ik. Daar ik nog poedel rondloop, spring ik snel in wat spullen van gisteren. Ben elke dag een paar uur bezig met het herschrijven van mijn boek, het lukt aardig. Mijn zoon om half acht geroepen, die heeft alleen het eerste en het laatste uur. Verleidelijk om dat eerste dan maar over te slaan. Het wordt nu langzaam licht en het verkeer zwelt aan. Je hoort de banden water verplaatsen. De radio werpt klassieke klanken, maar iets na half acht moet ik wijken met mijn zender. Zoonlief die er uitziet alsof hij gewoon de hele nacht rechtop wakker in bed heeft gezeten, springt onder de stralen en knapt per seconde op. Als ik stiekem mijn zender weer opzoek, komt er een gebrom uit de douche. “Pap, niet doen, dat weet je toch?” Als hij naar school is ga ik schilderen. Meer ideeën dan doek, dus zoek ik een schilderij uit dat ik kan overschilderen. Het belooft een mooie herfstdag. Binnen.
Reageer