Eerlijk

golf-3.jpg

Een paar jaar geleden werd eerlijk de waarheid vertelt. En dat voelt niet altijd gemakkelijk. Een aardige uitziende man stak peinzend zijn pijp op. Het bestuur had hem van een leuke opdracht voorzien. Iemand die al trouw twintig jaar lid was en vele jaren de clubkleuren met verve had verdedigd, royeren. Opruimen. Alleen vanwege het feit dat deze persoon in betalingsproblemen was geraakt. Niet meer kon betalen. Met deze secretaris had ik ooit de finale van de clubkampioenschappen gelopen. We gingen helemaal gelijk op. Tot de laatste hole. Bij de afslag joeg hij de bal rechts de bosjes in. Ik wreef in mijn handen. Het overvolle terras bij het clubhuis tuurde gespannen naar de twee stipjes. Al een paar keer moest ik hem corrigeren met tellen. Zelfs presteerde hij het een keer om met een andere bal verder te spelen. Gelukkig had ik zijn gemarkeerde bal in mijn golftas gedaan. Hij keek schichtig in het rond. Net toen hij aanstalten wilde maken om een “reservebal” ongemerkt op een lekker plekje te laten vallen, riep ik hem. “JW, hier ligt jouw bal!” Ik had zijn aanvangsbal op een onmogelijke plek in de grond getrapt. “Hoe kan dat nou?” vroeg hij zich welgemeend af. Ik keek naar een buizerd hoog in de lucht. Jan Wouter verloor de finale. Toen hij mij naar de deur begeleidde, legde hij een hand op mijn schouder. “Toch was je een fijn lid”. Ik keek hem aan. “Eerlijk duurt het langst” zei ik. En draaide mij om.

Advertenties

~ door Paskie op 26 maart, 2008.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: