Hans

Onlangs Kroontje die mij vond, nu was het Hans die na veertig jaar op de digitale stoep stond. Hans heet geen Hans, maar ik noem hem zo. Dat is prettiger, voor Hans. Hij zat bij mij op de kostschool in Eindhoven. De school was zeer exclusief, maar dat besefte ik pas achteraf. Werd bestuurd door broeders, dat merkte ik gelijk. Kinderen van Philips, kinderen van burgemeesters, kinderen van ouders met zaken. Er zaten kinderen van twintig op de MAVO. Maar Hans ging gelijk met mij op. Alleen, Hans was niet zo`n sterke persoonlijkheid. Dat wil zeggen, hij durfde nooit nee te zeggen. Tussen allemaal broeders, was het best wel handig als je van je af kon bijten. En dat kon Hans dus niet. Een weekeindje naar huis en steun bij zijn ouders zoeken hoefde hij ook niet. Nu had hij mij eindelijk gevonden, na ruim veertig jaar. Wilde mij bedanken. Op een avond zag ik dat Hans bij de directeur op zijn kamer moest komen. Dat vond ik vreemd als je overdag voldoende tijd hebt. Luisterde aan de deur en toen ik hoorde dat Hans het uitschreeuwde van de pijn, rende ik naar binnen. Trapte broeder overste in elkaar en kreeg een maand schorsing. Hans “werd verder met rust gelaten” schreef hij. Ik bedankte hem, dat hij de moeite had genomen om mij te vinden en adviseerde hem de broedergilde alsnog  te vervolgen. “Dat wordt een beetje moeilijk” antwoordde Hans, hij was dertig jaar geleden tot de zelfde orde toegetreden.

Advertenties

~ door Paskie op 22 november, 2009.

Eén reactie to “Hans”

  1. Deze is echt kostelijk! Tot op het laatste moment had ik geen clou! Heerlijk!
    xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: